Uit de kast!

 

Ooit kreeg ik van een aardige meneer zomaar twee dikke bundels oud katoenen kant cadeau. Nu is het zo, dat ik veel dingen alleen maar koester en er niets mee doe, behalve er af en toe verwonderd naar kijken. Dit geldt niet alleen voor bijzonder textiel, nee, ik heb het ook met kleding en sieraden. Veel dingen draag ik amper, maar vind het wel fijn dat ze in mijn kast liggen. Erg! Nu heb ik eindelijk iets met het kant gedaan. Invilten leek bijna onmogelijk. Wanneer iets niet zo goed lukt, word ik of wanhopig of boos...maar ik zet altijd door. Met inzet van geduld en spierkracht ontstond het derde werk van mijn nieuwe collectie "sculpturale sjaals". 

q 

Irgendwann mal hat mir ein netter Herr, einfach so, zwei dicke Rollen mit alter Baumwollspitzenborte geschenkt. Manche Sachen hege und pflege ich zwar, schaue sie mir gerne an, verwende sie jedoch niemals. Das gilt insbesondere nicht nur für aussergewöhnliches Material, sondern auch für Kleidung und Schmuck. Viele Sachen trage ich kaum, erfreue mich allerdings daran, dass sie in meinem Schrank liegen. Hammer! Aber nun habe ich endlich etwas mit der Borte gemacht. Sie einzufilzen schien beinahe unmöglich. Wenn ich was nicht hinkriege, werde ich entweder verzweifelt oder böse. Aufgeben kann ich niemals. Mit viel Geduld und Muskelkraft entstand das dritte Teil meiner neuen Kollektion "skulpturale Schals".

Ijsvrij

Het is rustig in Friesland.  Zoveel mogelijk binnen blijven, vanwege spekgladde wegen, kunnen hondenbaasjes natuurlijk niet. Gelukkig maar! Al valt er werkelijk alleen maar op het bevroren gras enigszins normaal te lopen. 

q

Es ist ruhig in Friesland. Als Hundebesitzerin muss man natürlich trotz spiegelglatter Strassen öfters raus. Ist auch besser so! Allerdings kann man sich wirklich nur auf dem gefrorenen Gras einigermassen normal fortbewegen.

Dochterlief krijgt rode wangetjes en Leyenda blijkbaar ijskoude voetzoelen. Ze wil namelijk het liefst snel weer naar huis, sinds buiten ineens alles zo onverklaarbaar is veranderd. Van rennen en vliegen is geen sprake meer. Als een bejaarde dame beweegt zij zich stapje voor stapje voorzichtig voort.

q

Töchterlein bekommt rote Backen und Leyanda anscheinend eiskalte Pfoten. Sie will nämlich am liebsten so schnell wie möglich wieder nach Hause, seit sich die Umgebung draussen so rätselhaft verändert hat. Rennen und springen macht keinen Spass mehr. Wie eine würdige alte Dame bewegt sie sich mit vorsichtigen Schritten vorwärts.

Een andere oudere dame voelt zich nog redelijk fit, draagt en test tegelijk een zelfgemaakt hoedje en wil niet van té dichtbij gefotografeerd worden!

q 

Eine andere ältere Dame fühlt sich noch einigermassen fit, trägt und testet gleichzeitig  einen selbstgenähten Hut und möchte nicht aus nächster Nähe fotografiert werden!

Thuis

Irthe en ik hebben samen de kerstboom opgetuigd, een behoorlijk groot exemplaar. Eerlijk gezegd heb ik altijd een beetje medelijden met de, voor dit doel, gekweekte bomen. Wat mij er niet weerhoudt om elk jaar, met behulp van andermans auto en spierkracht, het ultieme kerstgevoel in huis te creëren. Na een lange en vooral natte wandeling met de hond ga ik er eens echt voor zitten, bewapend met mijn splinternieuwe, vegetarische kookboek, een cadeau van mijn schoonzoon en dochter. Hun aller aller mooiste cadeau laat nog even op zich wachten. Meer hierover hopelijk eind januari.

q

Irthe und ich haben gemeinsam den Weihnachtsbaum geschmückt, ein ziemlich grosses Exemplar. Ehrlich gesagt habe ich immer etwas Mitleid mit den, für diesen Zweck, gezüchteten Bäumen. Was mich jedoch nicht davon abhält, jedes Jahr, mit etwas Hilfe von Dritten (und deren Auto), die ultime Weihnachtsstimmung im Haus zu erzeugen. Nach einem langen und vor allem nassen Spaziergang mit dem Hund mache ich mir es so richtig gemütlich, bewaffnet mit meinem neuen vegetarischen Kochbuch, das mir mein Schwiegersohn und meine Tochter geschenkt haben. Ihr aller allergrösstes Geschenk lässt noch etwas auf sich warten. Mehr darüber hoffentlich Ende Januar.

Witwasser

Het lijkt voorjaarsachtig, al geef ik de hoop op een witte kerst altijd pas op het laatste moment op. Terwijl ik beter zou moeten weten. Irthe bracht laatst van een meeloopdag op de Faculteit Psychologie Groningen een beknopte persoonlijkheidstest mee. Dacht ik het niet...ik ben een dromer!

q

Draussen scheint es als ob der Frühling seine Aufwartung macht. Die Hoffnung auf weisse Weihnachten gebe ich allerdings immer erst im letzten Moment auf. Irgendwie irrsinnig. Irthe brachte letztlich von ihrem Studieninformationstag an der psychologischen Fakultät Groningen einen kurzgefassten Persönlichkeitstest mit. Hab ich mir's nicht gedacht...ich bin eine Träumerin!

Nieuwsflits

Eerlijk gezegd was ik het vilten even moe.  Ik ben altijd op zoek naar vernieuwing in mijn werk en had gewoon een korte pauze nodig. Gisteren heb ik deze sjaal gemaakt. Hij draagt mijn handschrift maar heeft verrassende, sculpturale details, die ik op deze manier nooit eerder toegepast had.

q

Ehrlich gesagt hatte ich in letzter Zeit keine Lust zum Filzen. Was meine Werke angeht, erkunde ich am liebsten oft neue Wege. Mir war einfach nach einer eine kurzen Pause. Gestern habe ich diesen Schal gemacht. Er trägt meine Handschrift, hat jedoch überraschende, skulpturale Details, die ich bis jetzt noch nicht auf diese Art und Weise eingesetzt hatte. 

Geen gezicht!

Tijdens een bezoek bij een vriendin, die fantastische poppen van textiel maakt, krijg ik heel veel zin om na lange tijd ook weer een figuur te maken. Veel ervaring op dit gebied heb ik absoluut niet. Behoorlijk onzeker en ook nog eens verschrikkelijk kritisch ben ik. Van een ontwerp of idee vooraf is geen sprake. Nadat ik het lijf heb voltooid, bekijk ik peinzend het hoofd en besluit, om geen ogen en mond toe te voegen. Dat vind ik zo moeilijk, omdat je het karakter van het schepsel volkomen kunt verpesten met een dode, starende blik. Haar, hoofdtooi en kleding maak ik graag! Dat gaat gewoon vanzelf. 

q

Zu Besuch bei einer Freundin, die fantastsiche Puppen aus Stoff macht, bekomme ich grosse Lust, nach langer Zeit auch wieder eine Figur zu machen. Viel Erfahrung auf diesem Gebiet habe ich wirklich nicht. Unsicher bin ich und zudem schrecklich kritisch. Einen Entwurf mache ich nicht und an Ideen fehlt es mir auch. Nachdem ich den Körper gemacht habe, betrachte ich voller Zweifel den Kopf und komme zu dem Entschluss, keine Augen und Mund hinzuzufügen. Sowas gut zu machen fällt mir so schwer, weil man den Karakter des Wesens mit einem starren, toten Blick vollkommen verderben kann. Haare, Kopfschmuck und Kleidung mache ich jedoch sehr gerne! Das geht wie von selbst.