Eight days a week...

Ik heb het een beetje druk. Vanochtend kwamen mijn arm en pols  in opstand. Maar hard werken is leuk! Vilten is leuk! Zo nu en dan probeer ik de boel te "ontspannen" door met mijn rechterarm wild te schudden en rondjes in de lucht te draaien. Misschien kan ik deze ontspanningsoefeningen ook tijdens het vilten toepassen. Schudden en rondslingeren...zo gek nog niet.

@

Ich bin sehr beschäftigt. Heute morgen waren mein Arm und Handgelenk sehr beleidigt. Harte Arbeit macht aber Spass! Filzen macht Spass! Ab und zu versuche ich alles zu "entspannen" indem ich wild mit dem Arm schüttle und Kreise in der Luft drehe. Vielleicht kann ich diese Übungen auch beim Filzen anwenden. Schütteln und herumschlingern...das muss doch was bringen.

Chrysopras?

Ik was aan het puzzelen met allerlei materiaal en dit is het resultaat. Eerlijk gezegd ben ik erg verliefd op deze sjaal en zou hem het liefst zelf willen inpikken. Hoe zou je trouwens de vaalgroene kleur juist moeten omschrijven? Sinds gisteren ligt het woord op het puntje van mijn tong maar schijnt het daar erg naar zijn zin te hebben.

q

 Hier ist das Resultat meines Puzzles mit viel verschiedenem Material. Ehrlich gesagt bin ich ziemlich verliebt in diesen Schal und würde ihn mir am liebsten selbst zueignen. Wie könnte man übrigens die fahlgrüne Farbe am besten nennen? Das Wort liegt mir seit gestern auf der Zunge wo es ihm anscheinend gut gefällt.

XL

Vandaag heb ik een supermooi zuiver wollen jurkje van mijn favoriete Nederlandse ontwerper op de kop getikt. Bijna voor niets! Kleding voor mezelf koop ik de laatste tijd meestal tweedehands en ik word er zo blij van. De sjaal, die ik vandaag gevilt  en nog snel met een restje daglicht gefotografeerd heb, bracht mij zonet op een idee. Zodra mijn nieuwe, "afgedankte" aanwinst gearriveerd is ga ik er een lange sjaal bij maken. Dun en soepel, zoals deze groene. Ja...ik kan het wel...DUN vilten...

q

Heute habe ich ein supertolles reinwollenes Strickkleid von meinem Niederländischen Lieblingdesigner ergattert. Beinahe geschenkt! In letzter Zeit kaufe ich meistens nur noch getragene Kleidung und das macht mir Riesenspass. Der Schal, den ich heute gefilzt und kurz vor der Dämmerung fotografiert habe, brachte mich auf eine Idee. Sobald meine neue, "ausrangierte" Errungenschaft eingetroffen ist mache ich mir einen langen, passenden  Schal. Zart und geschmeidig wie dieser grüne. Ja...ich kann's auch...DÜNN filzen...

Veelzijdig

"Vijf foto's zijn niet voldoende om alle details van de sjaal te tonen"...soms gebruik ik deze tekst om mijn producten te verkopen. Ik ben niet bepaald en geduldige fotografe maar doe altijd mijn best om de koper een goede indruk vooraf te geven. Soms zie ik in mijn fantasie de vrouw die haar bestelling ontvangt, bekijkt, bevoelt en  op ontdekkingsreis gaat. 

q

"Fünf Fotos reichen nicht aus um alle Details des Schal zu zeigen"...manchmal verwende ich diesen Text beim Verkauf meiner Produkte. Ich habe nicht viel Geduld beim fotografieren aber bemühe mich immer um der Kundschaft einen  guten Eindruck zu geben. Manchmal sehe ich in meiner Fantasie die Frau vor mir die ihre Bestellung erhält, anschaut, fühlt und auf Entdeckungsreise geht.

Groots!

Ik waag me niet zo vaak aan groot viltwerk. Dit heeft alles met de afmetingen van mijn werktafel te maken. Veel te klein dus. Dagenlang was ik bezig met het vilten van het vest, beetje bij beetje en af en toe wilde ik  niet meer aan die natte, druipende boel denken. Maar gelukkig kon ik vandaag eindelijk de camera pakken en mijn model voor tien minuten naar mijn buitenstudio lokken.

Ich traue mich nicht oft an grosse Filzarbeiten ran. Der Grund dafür ist die Grösse meines Arbeitstisches. Wirklich viel zu klein. Tagelang war ich mit dem filzen der Weste beschäftigt, Stückchen für Stückchen und ab und zu hätte ich den nassen, tropfenden Lappen am liebsten vergessen. Zum Glück konnte ich heute endlich zur Kamera greifen und mein Modell für zehn Minuten in mein Freiluftstudio locken.

Brandmerken

Soms vind ik het al moeilijk genoeg om een verhaaltje bij de zoveelste sjaal die ik gevilt heb te schrijven. Laat staan verhalen over mijn dagelijkse leven, over wie ik werkelijk ben, wat mij bezig houdt en de alledaagse, niet zo alledaagse gebeurtenissen in mijn gezin. Boodschappen subtiel verpakken, wanhoopskreten met een grapje kortsluiten is wat ik vaak doe. Gisteren las ik een ontroerend bericht van een andere blogster, over veranderingen in haar leven en werk. Open en eerlijk, zonder zichzelf té bloot te geven. Zelf ben ik na een zeer moeilijke periode  niet echt tot rust gekomen, vooral mijn lichaam verzet zich nog steeds tegen verdriet en onbegrip. Of een sterke geestelijke gesteldheid altijd van voordeel voor een mens is, vraag ik mij af. Alsmaar probeer ik  de kooltjes uit het vuur te halen terwijl ik aan het verbranden ben. We zijn weer terug bij af, terug bij mijn nieuwste sjaal die mij aan kolen en smeulend vuur doet denken... fascinerend mits je op afstand blijft...

@

Oft ist es schwierig um schon wieder eine kleine Geschichte zu einem  Schal den ich gefilzt habe zu schreiben. Noch viel schwerer fällts mir um über mich selbst zu schreiben, über mein Leben, wer ich bin, was mich  beschäftigt, die täglichen normalen, nicht so ganz normalen Ereignisse in meiner Familie. Mitteilungen subtil tarnen, Verzweiflung eine komische Wendung  geben, das kann ich ganz gut. Gestern hat mich der Bericht einer anderen Bloggerin über Veränderung in ihrem Leben, ihrem Job, sehr berührt. Offen und ehrlich, ohne zuviel  preiszugeben. Nach einem sehr schwierigen Lebensabschnitt habe ich selbst noch keine wirkliche Ruhe gefunden.   Mein körperliches Wohlbefinden lässt viel zu wünschen übrig und widersetzt sich gegen Trauer und Unverständnis. Dass ein starker Geist einem Menschen immer von Vorteil ist, bezweifle ich. Dauernd versuche ich die Kohlen aus dem Feuer zu holen und verbrenne mich dabei. Womit ich wieder auf meinen neuen Schal zurückkommen kann der mich an Kohlen und glühendes Feuer erinnert...faszinierend, aber Vorsicht ist geboten...

Pumpkin

De zwarte hoed is al eeuwig in mijn familie en bijna veertig jaar geleden samen met mij van Duitsland naar Nederland verhuist. Mijn vader die zelf graag mooie hoeden droeg heeft vaak verteld van wie de hoed geweest is. En helaas heb ik niet altijd geluisterd naar zijn verhalen. Vanmiddag dacht ik aan mijn moeder, wat trouwens niets bijzonders op zichzelf is. Ik was samen met Irthe aan het fietsen op deze verraderlijk zonnige herfstdag en ik was vervuld van weemoed en geluk. Toen was mijn moeder er ineens en mijn kleine hand lag veilig in de hare en de wereld was zonder gevaren.

@

Der schwarze Hut ist seit Menschengedenken in unserer Familie und  vor beinahe vierzig Jahren mit mir aus Deutschland in die Niederlande umgezogen. Mein Vater der gerne schicke Hüte trug hat mir zig Mal erzählt wem der Hut gehört hat. Leider habe ich seinen Geschichten oft nicht richtig zugehört. Heute mittag dachte ich an meine Mutter, an sich nichts besonderes.Während ich zusammen mit Irthe in den verräterisch sonnigen Herbsttag hineinradelte wurde ich überwältigt von Wehmut und Glück. Plötzlich war da meine Mutter und meine kleine Hand lag in der ihren und die Welt war ohne Gefahren.