Op de kleintjes letten...

Je hebt kleintjes en kleintjes. Zelf was ik altijd het kleintje van de klas, een gegeven waar ik nooit onder geleden heb en  in mijn tweede thuisland met veel lange mensen heb ik niet het gevoel dat ik tekort schiet. Een kleintje van een heel ander kaliber wordt vandaag 29 jaar! Mijn prachtige dochter Vera werd door haar Duitse grootmoeder steevast "ons kleintje" genoemd, in Zuidduits dialect vanzelfsprekend. Het intussen bijna 1,80 m lange kleintje heeft nu haar eigen kleintjes en stiekem hoop ik dat haar grootmoeder vanuit een andere dimensie vol verwondering toekijkt. Zij heeft mij geleerd dat je niet lang hoeft te zijn om groot te worden.

@

Es gibt kleine Leute und kleine Leute. Selber war ich immer die kleinste in der Klasse, habe allerdings nie darunter gelitten und in meiner zweiten Heimat voll grosser Menschen habe ich nicht das Gefühl, dass ich in der Menge untergehe. Eine Kleine von ganz anderem Kaliber wird heute 29 Jahre! Meine liebe Tochter Vera wurde von ihrer deutschen Grossmutter immer "unsere Kleine" genannt, natürlich in süddeutschem Dialekt. Die inzwischen beinahe 1.80 m grosse Kleine hat jetzt ihre eigenen Kleinen und heimlich hoffe ich, dass ihre Grossmutter aus einer anderen Dimension verwundert zuschaut. Sie hat mir beigebracht, dass man nicht viel Länge benötigt um gross zu werden.

In therapie

Niemand gelooft dat dit een tas is. Je kunt mensen veel wijs maken, maar nee, niet alles.  Dus met de billen bloot! Vorige week, tijdens mijn "werkzaamheden" aan tas numero vier, liep het al fout. Na een mislukte poging om een van mijn mooiste linnen stoffen ooit in no time in een tas te veranderen was ik er dagenlang helemaal klaar mee. Het lukt me echt niet om elke dag wat dan ook op mijn tijdrovende, maar gelukzalig makende manier te produceren. Om even bij te komen van de schrik en schaamte over mijn, deze keer wel érg grote mond was ik gisteren aan vilt-bezigheidstherapie toe. Of er nog iets te redden valt van het prachtige linnen zie ik later wel.

q

Niemand glaubt, dass dies eine Tasche ist. Man kann ja viele Leute für dumm verkaufen aber das ginge zu weit.  Und ehrlich währt am längsten! Letzte Woche, während ich mit Tasche Nummer vier "beschäftigt" war, kam schon die Pechsträne. Nach dem erfolglosen Versuch einen meiner schönsten Leinenstoffe in null komma null in eine Tasche zu verwandeln reichte es mir tagelang. Ich schaffe es wirklich nicht um auf meine zeitraubende, aber sehr befriedigende Weise jeden Tag ein Teil zu produzieren. Um den Schreck und mein Schamgefühl zu verarbeiten half gestern nur noch die Filz-Beschäftigungstherapie. Und vielleicht ist das tolle Leinen doch noch zu retten.

Nummer drie

Voor morgen? Nog geen idee. Misschien beter om iets eerder op de dag te beginnen want het valt erg tegen. Ik werk altijd zeer spontaan maar nu kies ik werkelijk supersnel de stoffen waar mijn oog het eerst op valt. Helaas schiet patchwork bij mij nooit zo op. Een goed plan om een simpel exemplaar te kiezen om op zondag te maken. Nu eerst genieten van mijn zoon die geheel onverwacht uit Amsterdam op bezoek gekomen is.

q

Und morgen? Keine Ahnung. Es wäre besser um früher am Tag anzufangen denn es fällt mir gar nicht so leicht. Ich arbeite immer ganz spontan aber jetzt greife ich wirklich blitzschnell die Stoffe in meiner Nähe. Leider dauert Patchwork nähen bei mir ewig. Ein guter Plan um am Sonntag ein einfaches Exemplar zu machen. Jetzt freue ich mich aber erst mal riesig über den Überraschungsbesuch meines in Amsterdam ansässigen Sohnes.

Sprint

Ik ben te moe om nog veel te schrijven...en nummer drie wordt een kleintje! Sneller dan snel werken kan ik blijkbaar niet. Maar leuk is het wel, beter gezegd nóg wel...en ik hoef nog maar 363 stuks te maken...

q

Ich bin zu müde um noch viel zu schreiben...und Nummer drei wird ganz klein! Noch schneller kann ich anscheinend nicht arbeiten. Aber Spass macht es, bis jetzt noch jedenfalls...und ich muss nur noch 363 Stück machen...

Lucky number one

Gelukt! En nu alvast plannetjes voor morgen maken...

q

Geschafft! Und nun Pläne schmieden für morgen...

Elke reis begint met de eerste stap...

Het blijft leuk. Urenlang ben ik bezig voor ik tevreden ben. Niet echt rendabel, maar zoals ik al zei...gewoon fijn om te doen. Terwijl ik dit schrijf krijg ik het idee om gedurende één jaar elke dag een tasje te maken en te documenteren.  Misschien voor mij dé manier om structuur in mijn nieuwe leven te brengen. Bewust leven, gelukkig zijn, met kleurige en minder kleurige werkstukjes als stille getuigen. Ik weet niet of het gaat lukken, of  "alles" gaat lukken maar morgen ga ik beginnen.

q

Es macht noch immer Spass. Stunden dauert es bevor ich zufrieden bin. Völlig unrentabel, aber wie ich bereits erwähnte...eine schöne Beschäftigung. Während ich schreibe kommt mir die Idee um für die Dauer eines Jahres jeden Tag ein Täschchen zu machen und zu dokumentieren. Für mich vielleicht ein Weg um meinem neuen Leben Struktur zu geben. Bewusster leben, glücklich sein, mit farbigen und weniger farbigen Arbeiten als stille Zeugen. Ich weiss nicht ob ich es schaffe, ob ich "alles" schaffe aber morgen fange ich an.

Sweet little nothings

Af en toe pak ik op een avond de bak met mijn werkelijk allerkleinste schatten. Het lukt niet altijd, maar soms groeit een bijzondere bloem in mijn handen. Verwonderd kijk ik naar mijn werk, reeds vergeten hoe ik het ook al weer in elkaar gefrummeld heb...

q

Ab und zu hole ich abends die Schachtel mit meinen wirklich allerkleinsten Schätzen. Es gelingt mir nicht jedesmal, aber manchmal wächst eine besondere Blüte in meinen Händen. Verwundert betrachte ich meine Arbeit, während ich bereits nicht mehr weiss wie ich alles zusammen gewurschtelt habe...