Brandmerken

Soms vind ik het al moeilijk genoeg om een verhaaltje bij de zoveelste sjaal die ik gevilt heb te schrijven. Laat staan verhalen over mijn dagelijkse leven, over wie ik werkelijk ben, wat mij bezig houdt en de alledaagse, niet zo alledaagse gebeurtenissen in mijn gezin. Boodschappen subtiel verpakken, wanhoopskreten met een grapje kortsluiten is wat ik vaak doe. Gisteren las ik een ontroerend bericht van een andere blogster, over veranderingen in haar leven en werk. Open en eerlijk, zonder zichzelf té bloot te geven. Zelf ben ik na een zeer moeilijke periode  niet echt tot rust gekomen, vooral mijn lichaam verzet zich nog steeds tegen verdriet en onbegrip. Of een sterke geestelijke gesteldheid altijd van voordeel voor een mens is, vraag ik mij af. Alsmaar probeer ik  de kooltjes uit het vuur te halen terwijl ik aan het verbranden ben. We zijn weer terug bij af, terug bij mijn nieuwste sjaal die mij aan kolen en smeulend vuur doet denken... fascinerend mits je op afstand blijft...

@

Oft ist es schwierig um schon wieder eine kleine Geschichte zu einem  Schal den ich gefilzt habe zu schreiben. Noch viel schwerer fällts mir um über mich selbst zu schreiben, über mein Leben, wer ich bin, was mich  beschäftigt, die täglichen normalen, nicht so ganz normalen Ereignisse in meiner Familie. Mitteilungen subtil tarnen, Verzweiflung eine komische Wendung  geben, das kann ich ganz gut. Gestern hat mich der Bericht einer anderen Bloggerin über Veränderung in ihrem Leben, ihrem Job, sehr berührt. Offen und ehrlich, ohne zuviel  preiszugeben. Nach einem sehr schwierigen Lebensabschnitt habe ich selbst noch keine wirkliche Ruhe gefunden.   Mein körperliches Wohlbefinden lässt viel zu wünschen übrig und widersetzt sich gegen Trauer und Unverständnis. Dass ein starker Geist einem Menschen immer von Vorteil ist, bezweifle ich. Dauernd versuche ich die Kohlen aus dem Feuer zu holen und verbrenne mich dabei. Womit ich wieder auf meinen neuen Schal zurückkommen kann der mich an Kohlen und glühendes Feuer erinnert...faszinierend, aber Vorsicht ist geboten...

Pumpkin

De zwarte hoed is al eeuwig in mijn familie en bijna veertig jaar geleden samen met mij van Duitsland naar Nederland verhuist. Mijn vader die zelf graag mooie hoeden droeg heeft vaak verteld van wie de hoed geweest is. En helaas heb ik niet altijd geluisterd naar zijn verhalen. Vanmiddag dacht ik aan mijn moeder, wat trouwens niets bijzonders op zichzelf is. Ik was samen met Irthe aan het fietsen op deze verraderlijk zonnige herfstdag en ik was vervuld van weemoed en geluk. Toen was mijn moeder er ineens en mijn kleine hand lag veilig in de hare en de wereld was zonder gevaren.

@

Der schwarze Hut ist seit Menschengedenken in unserer Familie und  vor beinahe vierzig Jahren mit mir aus Deutschland in die Niederlande umgezogen. Mein Vater der gerne schicke Hüte trug hat mir zig Mal erzählt wem der Hut gehört hat. Leider habe ich seinen Geschichten oft nicht richtig zugehört. Heute mittag dachte ich an meine Mutter, an sich nichts besonderes.Während ich zusammen mit Irthe in den verräterisch sonnigen Herbsttag hineinradelte wurde ich überwältigt von Wehmut und Glück. Plötzlich war da meine Mutter und meine kleine Hand lag in der ihren und die Welt war ohne Gefahren.

Foutje bedankt

Sommige beslissingen in het leven vergen tijd. En niet zomaar opeens dienen zich oplossingen aan. Voor het gemak wil ik het alleen maar over vilt hebben. Ooit heb ik restjes wol op mijn eigen manier opgeruimd wat resulteerde in een schitterend stuk vilt. Hoe ik het ook keerde en draaide, hier bleef het bij. Waarom het gisteren ineens lukte om vorm en functie te scheppen is raadselachtig. Gewoon blijven keren en draaien dus en ooit komt alles goed!

q

Manche Entschlüsse im Leben brauchen einfach Zeit. Lösungen sind nicht plötzlich greifbar. Einfacherhalber gehts nur um Filz. Vor langer Zeit habe ich Wollreste auf die mir eigene Art und Weise aufgeräumt was resultierte in einem tollen Stück Filz. Nach einigen gestalterischen Fehlversuchen liess ich es links liegen.  Rätselhaft warum ich  gestern schaffte um dem Ganzen Form und Zweck zu geben. Fehlversuche sind gar nicht so unnütz sondern irgendwie gut!

Take me...

Ben ik een verzamelaar? Ja en nee. Hebzuchtig? Een klein beetje maar, hoop ik. Door de jaren heen heb ik me aangeleerd, om af en toe, best wel vaak eigenlijk, mooie dingen, GOEDKOPE mooie dingen alleen te bekijken. Ik heb het over mijn bezoeken aan kringloopwinkels. Nog steeds blijft het niet altijd alleen bij kijken en mijn collectie  vintage sjaals groeit gestadig. Een snoepje als dit kom ik niet vaak tegen. Terwijl ik de glanzende, puntgave zijde aan het strijken ben ontwaakt een vage, niet onaangename, geur uit het verleden.

Q 

Bin ich eine Sammlerin? Ja und nein. Habgierig? Hoffentlich nur ein wenig. Im Lauf der Jahre habe ich mir angewöhnt um ab und zu, eigentlich meistens, schöne, BILLIGE schöne Sachen, nur anzuschauen. Ich spreche über meine Besuche an Secondhand Läden. Nicht immer kann ich mich beherrschen und meine Kollektion Vintageschals wächst und wächst. Ein Schätzchen wie dieses finde ich nicht oft. Während ich die glänzende, makellose Seide bügle entfaltet sich ein, gar nicht unangenehmer, Duft aus vergangenen Zeiten.

Tijdloos

Nu mijn tassenproject  "365 tassen in 365 dagen" veranderd is in  "365 tassen in 365 weken" kan ik weer  tijd nemen om alles tot in detail uit te werken. Misschien nog té optimistisch, dat van de weken! Diep respect heb ik voor mensen die snel en efficiënt te werk gaan. Ik kan het in ieder geval niet...gelukkig maar!

q

Nachdem mein Taschenprojekt  "365 Taschen in 365 Tagen"  den Titel  "365 Taschen in 365 Wochen" bekommen hat kann ich mir wieder  Zeit nehmen um alles bis ins Detail auszuführen. Vielleicht noch immer zu optimistisch, das mit den Wochen! Grossen Respekt habe ich vor Menschen die sich schnell und effizient an die Arbeit machen. Ich kanns jedenfalls nicht...glücklicherweise!

East meets west

 Toen ik  de foto's zag, wist ik dat de beslissing om de verfpot een keertje met rust te laten juist was. Het rode accent van restjes vilt  en de zandkleurige Tussah zijde toonen pas  na het drogen van de sjaal hun ware schoonheid. Best wel asiatisch, deze sjaal...niet aan de Wenslaydale schapen gaan vertellen!

q

Als ich die Photos sah, wusste ich, dass die Entscheidung um den Farbkessel mal in Ruhe zu lassen gut war. Der rote Akzent aus Filzresten und die sandfarbene Tussahseide zeigen erst nach dem trocknen ihre wahre Schönheit. Irgendwie asiatisch, dieser Schal...wenn das die Wensleydale Schafe wüssten!

Krullen

Mijn model neemt mij en mijn werk niet altijd 100% serieus en dat is maar goed ook. Erg jammer trouwens dat mensenhaar zo slecht te vilten is, want anders...

q

Mein Modell nimmt mich und meine Arbeit zum Glück nicht immer ganz für voll. Sehr schade übrigens, dass sich Menschenhaar so schlecht filzen lässt, andernfalls...